A Milli Futbol Takımı’mızın 24 yıl aradan sonra katıldığı Dünya Kupası macerası Avustralya maçıyla başladı. Maçın başından itibaren top bizdeyken takım halinde kapanan, uzun boylu savunmacılara sahip Avustralya’ya karşı orta girişimlerinde bulunmak en son yapılması gereken işlerdendi. Fakat özellikle Barış Alper Yılmaz bunu sıklıkla deniyor, Kerem savunmacıların arasında kayboluyor ve hemen hemen her orta girişimi başarısız oluyordu. Kapanan takımlar kontra atağı çok severler. Tam da o anlardan birinde, savunmamızın da hatasıyla 27’nci dakikada Avustralya ilk kez tehlikeli geldiği kalemizde Irankunda ile golü buluyordu. Bu tip takımlara karşı iyi şutörleriniz varsa uzaktan şutlar etkili olur. 30’uncu dakikada Abdülkerim şutuyla hepimizi ayağa kaldırıyordu. Şut direkte patlamıştı. Bu şut gol olsa maçın senaryosu yeniden yazılacaktı. 57’de Arda’nın frikiği bizi bir kez daha ayağa kaldırmıştı. Kaleci Beach köşeye giden topu iyi çıkarmıştı. Beraberliği zorladığımız ikinci yarının son dakikalarına doğru gidilirken uzaktan kalemizi yoklayan Metcalfe skoru 2-0’a getiriyor ve skoru belirliyordu. 9 numara diyebileceğimiz, net bir forvetimizin olmayışını bugün bir kez daha hissettik. Takım olarak da beklentinin altında kalınca mağlubiyet kaçınılmaz olmuştu. Ataklar bizi heyecanlandırmadı, ne yazık ki üretkenlikten uzak bir takım görüntüsü verdik. Montella ve takımımız bugünden iyi bir ders çıkaracaktır. Bu mağlubiyet nazar boncuğu olsun. Yolumuz açık olsun Milli Takım.